۱۰حقیقت جالب درباره خودروهای قدرتی آمریکا

این واقعیت که در ایالات متحده تعداد افرادی که به دنبال خودروهای سریع و قدرتمند هستند بسیار بیشتر از سایر نقاط دنیاست، بر کسی پوشیده نیست که همین امر نیز منجر به تولید خودروهای قدرتی (عضلانی) در این کشور شد. در دهه های ۶۰ و ۷۰ میلادی تعداد خودروهای عضلانی که با پیشرانه های حجیم هشت سیلندر خورجینی تولید شده اند وضعیتی فزاینده و فوق العاده رو به رشدی داشت تا در دهه ۸۰، این خودروها با تکیه بر تکنولوژی های جدیدتر بتوانند در کنار قدرت بالا مجوزهای لازم برای استفاده های عادی در تمامی شهرهای ایالات متحده داشته باشند. در پس قدرت های زیاد این مدل ها اما داستان های جالب توجه زیادی وجود دارد که در این مطلب به آنها می پردازیم. در این مقاله با عنوان ” ۱۰حقیقت جالب درباره خودروهای قدرتی آمریکا ” با وبسایت سفارشی سازی خودرو TuningCars.ir همراه باشید. در این مقاله با عنوان ” ۱۰حقیقت جالب درباره خودروهای قدرتی آمریکا ” با وبسایت سفارشی سازی خودرو TuningCars.ir همراه باشید.

 

۱- ۱۹۶۸ Ford Mustang Shelby GT500

برای بسیاری از دوستداران و متعصبان به موستانگ دو سال نخستی که کارول شلبی موستانگها را مورد بهینه سازی قرار میداد، سالهای طلایی به حساب می آید. موستانگ جی تی ۳۵۰ مدل ۶۵ و ۶۶ تمام مواردی که برای رانندگی لذت بخش در پیست نیاز است را دارا بودند، وزن سبک، پیشرانه قدرتمند و البته طراحی ساده ولی شیک. هر چند این رویه در سالهای ۶۷ و ۶۸ میلادی به خوبی ادامه پیدا کرد تا برای افرادی که به دنبال مسابقه درگ بودند، موستانگ یکی از انتخاب های درجه یک باشد.

برای اولین بار، شلبی جی تی ۵۰۰ در سالهای ۶۷ و ۶۸ با پیشرانه ۴۲۸ اینچ مکعبی و قدرت ۳۵۵ اسب بخار روانه بازار شد تا برای طی مسافت ۴۰۰ متر در آن سالها به زمانی کمتر از ۱۴ ثانیه با این خودرو نیاز باشد. همچنین تغییرات ظاهری در مدلهای شلبی چهره ای اسپرت تر را برای این خودرو فراهم می آورد که در سر تمام آنها مدل سلطان جاده با کی آر محصول ۱۹۶۸ قرار داشت.

 

۲- ۱۹۸۴ Chevrolet Corvette

نسل سوم یکی از محبوب ترین خودروهای قدرتی آمریکا با تولید از سال ۶۸ تا ۸۲ میلادی بدون ش ک یکی از طولانی ترین تیراژ تولید در تاریخ کوروت را دارد. اما همین موضوع زمانی که نوبت به عرضه نسل چهارم کوورت شد، سطح انتظارات از جنرال موتورز را به شکل فزاینده ای افزایش داد. برخی بر این باور بودند که C۴ یک مدل موتور وسط مانند رقبای اسپرت ایتالیایی خود خواهد بود، برخی نیز احتمال استفاده از موتور روتاری مانند مزدا را زیاد می دانستند.

اما در نهایت نسل چهارم کوروت از پیشرانهای هشت سیلندر با حجم پایین قرار گرفته در قسمت جلوی خودرو و سیستم انتقال نیرو به چرخ های عقب بهره می گرفت. در سالهای نخست این پیشرانه قدرتی برابر با ۲۰۵ اسب بخار تولید می کرد که در ادامه با استفاده از تکنولوژی تزریق مستقیم سوخت قدرت آن به شکل چشمگیری افزایش یافت تا پنج سال بعد شورولت اولین کوروت فوق العاده قدرتمند خود در دهه ۶۰ را با نام زد آر۱ و با قدرت ۳۷۵ اسب بخار عرضه کند.

مقاله پیشنهادی:   بهترین خودروهای زیر ۶۰ هزار دلار دنیا

از نکات جالب در خصوص این خودرو به عدم توليد هرگونه کوروتی در سال ۱۹۸۳ باید اشاره کرد تا با وقفه ای یک ساله بین نسل سوم و چهارم آن روبه رو باشیم. برخی علت این موضوع را قوانین س خت گیرانه تر زیست محیطی عنوان کردند که به دنبال آن مستلزم تغییراتی در نسل سوم در اواخر دوران چرخه عمر آن بود تا شورولت تمام هزینهها و وقت خود را به جای ارتقای مدل فعلی صرف نسل آینده کند.

 

۳- ۱۹۶۹ Dodge Charger Daytona

به طور حتم در زمره رادیکال ترین خودروهای عضلانی نام دو مدل، دوج دایتونا ۱۹۶۹ و برادر ناتنی آن پلیموت سوپربرد ۱۹۷۰ بیش از دیگر خودروها به چشم می خورد. در این بین دایتونا همان طور که از نام آن نیز مشخص است اصالتا برای استفاده های شهری طراحی نشده بود و در واقع اوج هنرنمایی آن بر روی طولانی ترین و سریع ترین پیست جهان، سوپر اسپید ویز در مسابقات ناسکار به حساب می آمد.

به منظور افزایش حداکثر سرعت، مهندسان از آزمایشهای تونل باد بهره گرفتند که تغییراتی همانند اضافه شدن یک بال بسیار بزرگ در عقب، شیشه عقب خاص و دماغه کشیده تر در آن به وجود آید. نتیجه این تغییرات در آن زمان واقعا جالب توجه بود به طوری که دایتونا موفق شد عنوان اولین خودرویی که رکورد سرعت ۳۲۰ کیلومتر در ساعت تاریخ مسابقات ناسکار را بشکند، شناحته شود. پس از کسب موفقیت های فراوان توسط دوج و البته پلیموت، به دلیل تغییر برخی قوانین، حضور این دو خودرو در مسابقات به خط پایان رسید. اما مدل های شهری آنها با پیشرانه های ۴۴۰ و ۴۲۶ Hemi محبوبیت فراوانی را به دست آوردند تا در حراجیها برخی از انواع منحصربه فردتر تا ۱۵۰ هزار دلار به فروش برسند. از موارد جالب دایتونا در مقایسه با مدل استاندارد شارژر باید به ضریب کشش ۰٫۲۸ آن اشاره داشت که حتی با معیارهای امروزه نیز رقمی در خور توجه به حساب می آید.

 

۴- ۱۹۷۸ Pontiac Firebird TransAM

در اواخر دهه ۷۰ میلادی به اذعان بسیاری از کارشناسان خودرو، تنها سایه ای از خودروهای عضلانی اصیل که طی سالهای قبل تولید می شده اند باقی بود. اجرایی شدن قوانین سخت گیرانه آلایندگی در کنار قیمت بالای سخت و هزینه عجیب شرکتهای بیمه ای باعث شد تا بسیاری از خودروسازان از راه حل کاهش حجم پیشرانه و قدرت استفاده کنند.

مقاله پیشنهادی:   معرفی Volvo XC40 کراس اوور وایکینگ ها

در این میان تنها پونتیاک بود که درست رویه ای متفاوت را پیش گرفت و در سال ۷۸ مدل جدید ترانس ام خود را با قدرتی بیشتر از قبل (۲۲۰ اسب بخار) روانه بازار کرد. این شرکت همچنین از یک بسته ویژه به نام WS۶ بر روی این خودرو استفاده کرد که از سیستم تعلیق اسپرت، رینگ هایی با پهنای هشت اینچ، تایرهای جدید و فرمانی تیزتر بهره می برد. در نتیجه پونتیاک ترانس ام خودرویی با قابلیت های دینامیکی بالا بود که حتی از ش ورولت کوروت نیز بر روی پیست سریع تر به حساب می آمد.

 

۵- ۱۹۷۱ Oldsmobile 442

نام این خودرو از پیشرانه حجیم آن با چهار کاربوراتور، گیربکس چهار دنده و دو خروجی اگزوز (۴۴۲) گرفته شده که در عین حال بهترین و جذاب ترین مدل تولیدی عضلانی الدزمبیل نیز است. ۴۴۲ از تلفرمی به عاریت گرفته شده از دو خودروی محبوب دیگر آن زمان جنرال موتورز، یعنی شورولت شول اساس و پونتیاک جیتی او استفاده می کرده و در ابتدای عرضه تنها به صورت تک مدل عرضه میشده است. در سال ۷۰، امکان سفارش پشرانه هشت سیلندر ۴۵۵ اینچ مکعبی با قدرت ۳۶۰ اسب بخار و گشتاور ۵۰۰ پوند بر فوت برای آن مهیا شد. ۴۴۲ برای رسیدن به سرعت ۹۶ کیلومتر در ساعت به زمانی کمتر از شش ثانیه نیاز داشت تا جزء مدل های بسیار سریع زمان خود باشد.

 

 

۶- ۱۹۷۰ Chevrolet Chevelle LS6

زمانی که شورولت تصمیم به نقض قانون خود برای استفاده از پیشرانه های بیشتر از ۴۰۰ اینچ مکعب در خودروهای اندازه متوسط گرفت نوبت به تولید مدل هایی همانند الدزمبیل ۴۴۲ و شورولت شول ال اس ۶ با موتور ۴۵۴ اینچ مکعبی رسید. طبق آمار موجود، این پیشرانه توانایی تولید قدرت ۴۵۰ اسب بخار و گشتاور ۵۰۰ پوند فیت را داشت که در مدل اسپرت تر اساس این رقم به ۵۰۰ اسب بخار افزایش می یافت. شتاب اولیه این خودرو برای رسیدن به سرعت ۹۶ کیلومتر در ساعت تنها ۵٫۴ ثانیه بود و مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۳٫۸ ثانیه طی می کرد، ضمن این که برای نخستین بار این خودرو توانست بالاتر از کوروت عنوان قوی ترین خودروی تولیدی جنرال موتورز را نیز به دست آورد.

 

۷- ۱۹۶۹ Pontiac GTO

پونتیاک از اوایل دهه ۶۰ اقدام تولید مدل های عضلانی می نمود که اولین آنها جی تی او محسوب میشود. در سال ۱۹۶۸ به دلیل رقبت شدید در فروش، پونتایک تصمیم بر آن داشت تا مدل ارزان تری از این خودرو با نام ET و پیشرانه ضعیف تر ۳۵۰ اینچ مکعبی تولید نماید که با مخالفت رئیس این شرکت مواجه گردید. در نهایت مدلی از جی تی او با قدرت ۳۶۰ اسب بخار به صورت استاندارد عرضه شد که در عین حال خریدار می توانست نمونه ۳۷۰ اسبی را نیز سفارش دهد، که از مدل دومی تنها پنج دستگاه تولید شد.

مقاله پیشنهادی:   مطمئن ترین خودروهای سال ۲۰۱۷

 

۸- ۱۹۶۹ Ford Mustang BOSS 429

در واخر دهه ۶۰ و تقریبا اوایل دهه ۷۰، مسابقات ناسکار در روزهای طلایی خود به سر می برد. در آن زمان اغلب خودروسازان حساب ویژه ای بر روی این مسابقات باز کرده بودند و با اعمال تغییرات بر روی مدل های استاندارد خود، مدل های مسابقه ای با پیشرانه هایی قوی تر و بدنهای اسپرت تر به وجود می آوردند. اما راه ورود این دسته از خودروها به بخش مدل های استاندارد یا استوک فروش بیش از ۵۰۰ دستگاه از آنها بود. یکی از این هیولاها، موستانگ باس ۴۲۹ به حساب می آمده که با پیشرانه ۴۲۹ اینچ مکعبی خود و حداکثر قدرت ۳۷۵ اسب بخار که در شش هزار دور در دقیقه به دست می آید خصوصیات یک مدل مسابقه ای را با خود به یدک می کشید. اما مشکل اصلی این پیشرانه عدم کارایی مناسب در استفاده های ش هری بود تا فورد با همکاری شرکت ثالثی به نام «برایتن» تغییراتی در این خودرو انجام دهد که در نتیجه باس ۴۲۹ از هر لحاظ مدلی افسانه ای شود به طوری که در برخی حراجیها ارزش آن به بیش از ۲۰۰ هزار دلار می رسد. نکته جالب در خصوص این موستانگ باس به استفاده سه نوع پیشرانه ۴۲۹ در آن مربوط می شود که در سالهای اولیه با کد S در سالهای میانی با کد T و در اواخر تولید با کد A شناخه میشود که مدل أخرى همان پیشرانه بهینه شده برای مصارف شهری است.

 

 

۹- ۱۹۶۹ Camaro Copo

دفتر مرکزی سفارشهای شورولت (کوپو) در ابتدا برای تجهیز خودروهای پلیس در نظر گرفته شده بود ولی برخی از نمایندگیهای شورولت بر این عقیده بودند که کامارو را نیز می توان با این خصوصیات برای فروش آماده کرد تا در بخش اول ۹ هزار و ۵۶۱ سفارش برای این مدل های خاص که از پیشرانه ۴۲۷ اینچ مکعبی هشت سیلندر با قدرت ۴۲۵ اسب بخار بهره می بردند دریافت شود. قیمت قوی ترین مدل های این خودرو در برخی حراجیها به ۴۰۰ هزار دلار نیز می رسد.

 

 

۱۰- ۱۹۸۷ Buick GNX

پس از توفان پیشرانه های هشت سیلندر پرحجم در دهه های ۶۰ و ۷۰، بیوک این رویه را در اواخر دهه ۸۰ با معرفی مدل جی ان ایکس بر پایه گراند نشنال ادامه داد. این خودرو از یک پیشرانه شش سیلندر توربو به قدرت ۲۷۶ اسب بخار سود می برد که شتاب اولیه ۴٫۶ ثانیه را برای آن به ارمغان می آورده است. بیوک تنها ۵۴۷ دستگاه از این خودرو را تولید کرد تا جزء مدل های خاص این شرکت به حساب آید.

 

 

عنوان: ۱۰حقیقت جالب درباره خودروهای قدرتی آمریکا
منبع: هفته نامه ایرانخودرو

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *